Duplicity
Duplicity to napisane w Pythonie narzędzie do tworzenia kopii zapasowych. Potrafi pracować w sieci z wykorzystaniem ssh/scp lub rsync. Tworzone kopie zapasowe mogą być zaszyfrowane przy pomocy GnuPG. Umożliwia wykonywanie przyrostowych backupów.
Spis treści |
[edytuj] Sposób użycia
Duplicity może kopie zapasowe przechowywać lokalnie, jak i zdalnie. W wywołaniu polecenia duplicity należy użyć dwóch parametrów: ścieżki do katalogu, którego zawartość ma być zarchiwizowana albo do którego należy odtworzyć kopię zapasową, oraz URL-a określającego położenie kopii zapasowej.
Żeby pod adresem URL stworzyć kopię zapasową katalogu KATALOG, należy użyć wywołania w formie:
duplicity [ OPCJE ] KATALOG URL
Żeby kopię zapasową zlokalizowaną pod adresem URL odtworzyć w katalogu KATALOG, należy wywołać:
duplicity [ OPCJE ] URL KATALOG
Jeśli kopia zapasowa ma być przechowywana na dysku lokalnym, należy użyć URL-a zaczynającego się od prefiksu file:. Przykładowo, żeby zrobić backup hierarchii katalogów /home i zapisać go w katalogu /mnt/backup/home, należy wydać polecenie:
duplicity /home file:///mnt/backup/home
Następnie, by odtworzyć tę kopię zapasową w katalogu /home-restored, należy wpisać:
duplicity file:///mnt/backup/home /home-restored
[edytuj] Przydatne opcje
- --no-encryption
- normalnie duplicity szyfruje pliki kopii zapasowej; podanie tej opcji umożliwia rezygnację z szyfrowania;
- -v N
- poziom gadatliwości programu; żeby w trakcie tworzenia kopii zapasowej oglądać przetwarzane pliki, należy użyć co najmniej -v 5;
- --exclude-globbing-filelist=PLIK
- pomija pliki pasujące do wzorców zawartych w pliku PLIK; używane są typowe wzorce powłoki (zawierające znaki specjalne: ?, *, [...]) plus dodatkowo specjalna sekwencja dwóch gwiazdek (**) określająca dowolny ciąg znaków, także zawierający separator katalogów, czyli ukośnik (/).
- --short-filenames
- krótsze nazwy plików w archiwum; domyślnie duplicity generuje pliki o dość długich nazwach zawierających m.in. dwukropki, co uniemożliwia ich zapisanie w systemach plików w rodzaju VFAT; ta opcja pozwala obejść ten problem
- --volsize N
- przybliżony rozmiar w megabajtach pojedynczego pliku w archiwum, domyślnie: 5 MB; ta opcja dostępna jest tylko w nowszych wersjach programu (np. 0.5.05)
[edytuj] Wady
- Nie obsługuje hardlinków – każdy plik będący takim linkiem zostanie potraktowany tak, jakby był niezależnym plikiem.
- Podczas tworzenia kopii zapasowej generowanych jest mnóstwo (no, to zależy od rozmiaru backupu) niewielkich plików (o rozmiarze ok. 5 MB), wszystkie w tym samym katalogu. Niezbyt dobry pomysł – raz, że takie katalogi ciężko się obsługuje (np. sortowanie przez ls czy mc); dwa – w niektórych filesystemach można zderzyć się z limitem liczby plików w katalogu. W nowszych wersjach problem ten rozwiązano pozwalając podać opcję określającą rozmiar pojedynczego pliku z danymi, choć wciąż domyślnie jest to 5 MB.
